İlk Tekbir

0
26

Peygamberliğin ilk yılları…Peygamber efendimiz (sallallahu aleyhi vesellem) Mekke civarlarında yürüyordu.

Hira mağarasındaki o ilk vahyin kaynağından uzak kalmış olmanın üzüntüsünü ve belki endişesini yaşıyordu. Ansızın bir ses işitti, hemen döndü.Sesin sahibini aradı ama nafile. Etrafta kimse gözükmüyordu. Başını gökyüzüne çevirdiğinde bir de ne görsün! İşte o,tâ kendisi! Hira’daki melek karşısında oturuyordu.Bütün heybetiyle kurulmuştu makamına, yer ile gök arasında.

Bu öyle bir sürprizdi ki irkildi, şaşırdı ve hatta sendeleyip yere düştü.Toparlanınca hemen eve döndü.”Beni örtün, beni örtün! “diyerek, vefakâr eşinin üzerine attığı yorganlara sarındı.İşte tam bu esnada Allah ayetlerini indiriyordu.Bizzat koruyup hazırladığı masum nebinin o tertemiz gönlüne Allah vahyini indiriyordu:Ey bürünüp sarınan! kalk ve uyar! Rabb’inin büyüklüğünü ve yüceliğini an!

Resulullah (sallallahu aleyhi vesellem) ayağa kalktı. “Allahüekber ” sözleri döküldü dudaklarından. Olan biteni baştan sona izleyen Hz Hatice’de (radiyallahu anha) “Allahuekber” diyerek Peygamber Efendimiz’e katıldı.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here